Recenzja książki "Dzwony"

Cześć!
Dzisiaj chciałabym Wam opowiedzieć w kilku słowach, o książce, którą jakiś czas temu przeczytałam :)

Tak naprawdę do jej przeczytania zwabiła mnie piękna okładka (ah, ta moja powierzchowność).

"Dzwony" to książka opowiadająca o Mojżeszu, chłopcu będącym synem głuchoniemej kobiety wychowującym się w dzwonnicy. Cudem uniknął on śmierci uratowany przez dwójkę mnichów, jednak w klasztorze pozwolono mu pozostać jedynie ze względu na anielski głos. Niestety jednak żeby owy głos zachować chłopiec musiał zostać wykastrowany. Autor w tej książce opowiada nam o życiu kastrata, jego miłości do przyjaciółki z dzieciństwa i sile walki jaką ten chłopak miał w sobie,a to wszystko rozgrywające się w XVIII wiecznej Europie. Książka sama w sobie miała oddawać hołd sztuce i muzyce klasycznej.
Cóż, opis (przynajmniej dla mnie) wydaje się ciekawy, jednak nic bardziej mylnego. Przeczytanie tej książki było dla mnie nie lada wyzwaniem. Liczyłam na wielkie namiętności, miłość do pisania autora, którą mogłabym wyczytywać w każdym słowie, jednak tak naprawdę nawet nie udało mi się wyłowić żadnego ładnego cytatu. Książka jest zwyczajnie nudna, a sposób w jaki została pozostawia wiele do życzenia. W związku z tym co powiedziałam mogłabym ocenić ją na 3,5/10.

A Wy jaką macie książkę, na której bardzo się zawiedliście?

Krótko o potteromanii :)

Hej!
Dzisiaj notka dla wszystkich potteromaniaków!
Ania, moja muza, zainspirowała mnie, żeby napisać coś o wspaniałej serii HP, więc oczywiście muszę to zrobić :3
Po pierwsze chciałam polecić Wam pewną stronę, a mianowicie http://hogsmeade.pl/
To moja ulubiona strona połączona z forum. Można prowadzić tam ciekawe dyskusje, poznawać innych potteromaniaków, a nawet rozwiązać test Tiary Przydziału, która powie Wam do jakiego domu powinniście należeć. Swoją drogą owy test można wykonać nawet bez rejestracji, łapcie linka -> http://hogsmeade.pl/hat.php
 Ja trafiłam do Slytherinu! (:
  
Okok, a teraz może coś więcej o mojej potteromanii. 
Przyznam szczerze, że zanim przeczytałam książki myślałam, że są one puste, żałosne i głupie. Zaczęłam czytać tak naprawdę z przekory, żeby udowodnić coś sobie i móc mieć więcej argumentów do hejtowania Pottera. Niestety (albo i stety) mój plan nie wypalił, ponieważ od pierwszych rozdziałów seria zawładnęła moim sercem. Aktywną potteromaniaczką jestem zaledwie od około roku :)

Którą część lubię najbardziej? 
Hmm... największy sentyment mam do pierwszej, ale szósta i siódma też należą do moich ulubionych.
  
Ulubiony bohater?
Luna oczywiście! Wspaniała, szalona i dziwna Luna Lovegood to zdecydowanie mistrzostwo. Poza tym wielbię też Dracona i Rona :)

Ulubiony pairing?
Dramione <3333 Uwielbiam czytać opowiadania o Draco i Hermionie razem, mrrr.

 Ulubiony film? 
Ogólnie rzecz biorąc filmy średnio przypadły mi do gustu w porównaniu z książkami, ale jeśli już muszę wybierać to stawiam na część czwartą :3
   
Mój ulubiony nauczyciel?
Snape oczywiście, McGonagall i Dumbledore :)

No i w sumie to chyba wszystko, nic więcej przynajmniej nie przychodzi mi do głowy. Gdybyście mieli jakieś pytania to proszę w komentarzach, mogę zrobić oddzielny post w którym odpowiem na te wszystkie pytania dotyczące mojej potteromanii :)

Jeszcze się pochwalę, że chcemy sobie z Anią we wakacje zorganizować Potterowy Dzień, spotkać się, oglądać filmy i rozmawiać o wspaniałej serii HP.

No a tak na koniec dodam, że planuję otworzyć nowego bloga - z opowiadaniem w odcinkach, którego akcja działaby się w murach Hogwartu. Czy byliby tu jacyś potencjalni zainteresowani takim czymś? :3

 

Btw. robiliście test Tiary Przydziału? Do jakiego domu trafiliście? :3

***

"-After all this time? -Always" 

Książkowo - "W imię miłości"

Cześć.
Cóż, zdaję sobie sprawę z tego, że jestem dość kiepską blogerką i brak mi systematyczności, jednak tym razem na usprawiedliwienie swojej krótkiej przerwy w blogowaniu mam to, że nie działo się zupełnie nic, czym mogłabym się z Wami podzielić, a nie chciałam po raz kolejny pisać zupełnie o niczym. W każdym razie dzisiaj chcę trochę nadrobić straty i przychodzę do Was z recenzją książki, którą właśnie kończyłam czytać. Jest to "W imię miłości", o której wspominałam jakiś czas temu.

 

"W imię miłości", książka, która wyszła spod pióra Jodi Picoult jest bodajże szóstą książką tej autorki, która trafiła w moje ręce. Opisuje ona historię Niny Frost, powszechnie szanowanej pani prokurator, która prowadzi postępowania w sprawach dotyczących przemocy wobec dzieci. Pewnego dnia kobieta zamienia się miejscami z rodzinami nieletnich ofiar, gdyż okazuje się, że jej pięcioletni syn, Nathaniel, padł ofiarą
gwałtu. Książka ukazuje nam, czytelnikom, tą sytuację z wielu punktów widzenia najbardziej jednak skupiając się na uczuciach zrozpaczonej matki i nie potrafiącego odnaleźć się w zaistniałej sytuacji chłopca. Czytając tę powieść możemy zrozumieć jak wielkich czynów może dokonać matka w obronie własnego dziecka. Według mnie to dość dobry tekst literacki, jednak nie najlepszy z tych, które dotychczas czytałam w wykonaniu tej autorki. Oczywiście tematyka jest bardzo  tragiczna, jednak czytając miałam wrażenie, że Picoult pisząc to, jest bardziej matką niż pisarką w związku z czym o wiele trudniej było jej napisać ten tekst i według mnie odrobinę zabrakło tego elementu charakterystcznego dla jej kiążek, który sprawia, że mamy ochotę czytać dalej. Mimo wszystko jednak uważam, że to dobra i godna polecania książka, jednak zdecydowanie nie dla młodszych czytelników (13 lat i mniej). 

Swoją drogą nie wiem czy Wy w wieku trzynastu lat czytacie bądź czytaliście takie dość poważne lektury, jednak ja takie czytałam, więc z góry mówię, że właśnie w takim wieku raczej ta książka będzie pokazywała zbyt brutalne sceny i mogą pojawić się problemy z poprawnym zrozumieniem przesłania. 

I to chyba tyle na dzisiaj. Teraz zabieram się za czytanie książki jednego z moich ulubionych pisarzy - Harlana Cobena, "Niewinny".

***

„Może więc tylko wtedy będziemy umieli dobrze przeżyć życie, gdy doświadczymy na własnej skórze jak się żyć nie powinno.” - Jodi Picoult, "W imię miłości"

 

O wszystkim i o niczym (:

Hej!
Dzisiaj chyba będzie taka zbiorowa notka o wszystkim i o niczym (:
Przepraszam, że dopiero o tej godzinie, ale ostatnio nie mogę dospać i jestem padnięta, a teraz sobie przez przypadek zasnęłam. W każdym razie chciałam pokazać dzisiaj tak szybciutko kilka rzeczy i lecę się uczyć, bo na jutro mam z milion rzeczy do zrobienia.
Ostatnio coraz bardziej zwracam uwagę na moje włosy, przeglądam blogi włosomaniaczek i pewnie gdyby nie fakt, że póki co nie mam czasu, to sama bym się w to jakoś bardziej zagłębiła. Póki co poszukuję idealnych odżywek i innych dupereli, aby trochę odbudować włosy, które zniszczyło mi farbowanie. Dzisiaj kupiłam sobie coś takiego:

 

 Będziemy testować i przekonamy się, czy coś to zmieniło (: A poza tym dostałam spóźniony prezent na szkolną wigilię i jestem bardzo zadowolona, bo to co dostałam z kosmetycznych rzeczy według mnie ślicznie pachnie i ogólnie uwielbiam <3 Mam też książkę Beaty Pawlikowskiej - " W dżungli życia", która wydaje mi się być bardzo ciekawa i inspirująca, więc już nie mogę się doczekać, żeby móc się zagłębić w lekturę.

A teraz jeszcze kilka obiecanych zdjęć:

 Wiem, że nic specjalnego to to nie jest, ale ogólnie miałam mało czasu i zero chęci więc chyba dobre i to (:

***

"Chy­ba właśnie po tym można poz­nać ludzi nap­rawdę sa­mot­nych... Zaw­sze wiedzą, co ro­bić w deszczo­we dni. " - Stephen King

Książkowo - "Gra Anioła"

Hej! :3
Dzisiaj postanowiłam opowiedzieć Wam trochę o książce, którą ostatnio przeczytałam.

"Gra anioła" to druga część powieści "Cień wiatru" autorstwa Carlosa Ruiza Zafona, choć właściwie nie opisuje ona tego co działo się dalej z dobrze znanymi nam bohaterami pierwszej części, a zabiera nas w podróż w czasie, na wiele lat przed narodzinami Daniela Sempere. Zafon mistrzowsko opisując scenerię wspaniałej, jednak niebezpiecznej dziewiętnastowiecznej Barcelony pomaga nam wczuć się w charakterystyczny klimat powieści. Opisuje ona losy młodego pisarza, który otrzymuje od tajemniczego, budzącego w nim lęk mężczyzny ofertę napisania powieści wszech czasów, czegoś czego jeszcze nie było w zamian za majątek o jakim młody pisarz nawet nie śnił, a także czegoś jeszcze (o czym nie wspomnę, bo to według mnie dość istotny fragment książki). Wraz z zawarciem umowy życie pisarza się zmienia nigdy nie mając wrócić do normalności. Zafon z niebywałą wręcz precyzją odkrywa przed czytelnikiem zupełnie nowy świat oprowadzając go, niemal za rękę, po mrocznej Barcelonie, ukazując intrygi, tajemnice i namiętności bohaterów.
Ja nadal nie mogę dojść do siebie po przeczytaniu tej książki i aż żal mi sięgać po kolejną, aby przypadkiem nie zatrzeć w pamięci tych cudownych scen z "Gry anioła". Poza tym kocham styl w jakim pisze ten autor i moim małym marzeniem jest żebym umiała kiedyś pisać tak perfekcyjnie i pięknie jak właśnie on.

To chyba tyle o tym. Jeszcze wspomnę, że teraz mam zamiar wziąć się za "W imię miłości", książkę, która wyszła spod pióra Jodi Picoult i mimo, że tytuł może sugerować, że jest ona jakimś tanim romansidłem to wręcz przeciwnie. To tekst poruszający bardzo ciężki i kontrowersyjny temat (w sumie chyba wszystkie książki tej autorki poruszają takie tematy) molestowania dzieci. Więcej się nie wypowiem teraz, a dopiero kiedy skończę czytać i będę mieć pełny obraz opisywanych tam scen.
A na koniec dość pasujące tematyką zdjęcie, które koleżanka zrobiła mi dzisiaj w szkolnej bibliotece. Mimo, że książki, które na nim trzymam są zupełnie nie w moim stylu, to jednak zdjęcie musiało być (:

Oh ta telefonowa jakość ; - ;

 A jeśli ktoś jest ciekaw innych książek, które czytałam czy ogólnie mojego gustu literackiego to odsyłam do mojego profilu na lubimyczytać.pl
http://lubimyczytac.pl/profil/111419/kiyoteru
I oczywiście jeśli ktoś chciałby mi polecić jakąś książkę to czekam na komentarze z tytułami :>

***

"Nawet najtragiczniejsze wiadomości przynoszą ulgę, kiedy okazują się tylko potwierdzeniem naszych najgorszych przeczuć." ~Carlos Ruiz Zafon, "Gra Anioła" 

Święta!

Witajcie ponownie po krótkiej przerwie! Przyznam szczerze, że nie było mnie na blogu przez ten czas nie tylko ze względu na zamieszanie w przygotowaniach świątecznych (naprawdę ciężko pracowałam, bywało, że o 22 szłam spać zupełnie padnięta, co jest do mnie niepodobne), ale także zniechęciłam się trochę do blogowania, przez pewną osobę. W każdym razie wróciłam i mam nadzieję, że już szybko stąd nie odejdę.
Jak już wspomniałam wyżej o świętach, muszę przyznać, że tegoroczne bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły i naprawdę miło spędziłam wigilię, a Boże Narodzenie słodko przespałam. Na dzisiejszy dzień zapowiada się wizyta wujka z rodziną, co mnie nie pociesza, ponieważ ma małe dziecko, nad którym opieka zapewne spadnie na mnie (cóż, nie znoszę dzieci). A jeśli ktoś ma ochotę poczytać sobie opowiadanie świąteczne, które napisałam w wigilijną noc to serdecznie zapraszam >>tutaj<<

Przyznam się, że nie lubię ubierać choinki, ale za to kocham zawieszać lampki!

A efekt bokeh chyba nigdy nie przestanie mnie oczarowywać na nowo <3

Co do prezentów...nie mam sił opowiadać o wszystkim co dostałam, jednak pochwalę się prezentem, który chyba sprawił mi najwięcej radości. A mianowicie jest to...książka!

"Więzień nieba" to trzecia część mojej ukochanej powieści "Cień wiatru". Dostałam ją z edycji limitowanej - w zestawie z najnowszym opowiadaniem Zafona - "Książę Parnasu". Wiążę z tymi dziełami niemałe nadzieje, ponieważ odkąd sięgnęłam po "Cień wiatru", a teraz także "Grę Anioła" tego autora jestem oczarowana jego talentem, stylem pisarskim, pomysłami i ogólnie wszystkim! Także zachęcam do czytania jego książek. Na mnie mój prezent będzie musiał zaczekać, ponieważ mam do przeczytania jeszcze 9 książek z biblioteki, a nigdy nie łamię kolejności czytania, którą sobie wyznaczyłam.

Poza tym mam ochotę kupić sobie kolejny dodatek do gry The Sims 3. Tym razem marzą mi się "Cztery pory roku", ale troszkę szkoda mi pieniędzy, które mam zamiar oszczędzać na nowy obiektyw.

Ogólnie jakiś czas temu zapragnęłam zacząć kręcić filmiki na youtube.com (coś mającego na celu poprawienie ludziom humoru), jednak zupełnie nie mogę znaleźć odpowiedniego pomysłu na pierwszy filmik. Może ktoś z Was mi go podrzuci? Gdybyście mieli jakieś pomysły to bardzo proszę o pisanie w komentarzach czy gdziekolwiek.
I jeśli ktoś z Was też bloguje i chce się ze mną podzielić swoim blogiem, albo chciałby polecić mi blog osoby którą lubi czy cokolwiek to też proszę o linki w komentarzach, ponieważ zbyt dużo wolnego czasu sprawia, że czuję się źle więc chętnie coś poczytam.

A teraz wyglądam przez okno i mogę stwierdzić, że pogoda bardziej przypomina mi kwiecień, niż końcówkę grudnia. W związku z tym może zabiorę ze sobą Vincenta (to mój aparat) i pójdziemy na spacer porobić zdjęcia. Bayo :3

Odżywka Eveline 8w1

Siemcia! ;p
Jestem trochę chora, więc byłam u lekarza. Korzystając z okazji wyjazdu do miasta poszłam do optyka wybrać oprawki do nowych okularów. Mam je mieć do końca tygodnia, więc pewnie się tutaj pochwalę tym, jak śmiesznie będę wyglądać ;) Poza tym weszłam do kosmetycznego i kupiłam sobie bardzo popularną odżywkę do paznokci - Eveline 8w1 total atcion. Kosztowała mnie ona 15,90, ale z tego co słyszałam jest naprawdę dobra, więc mam nadzieję, że dobrze zainwestowałam. W każdym razie już pomalowałam sobie nią paznokcie. Póki co mogę powiedzieć, że bardzo szybko schnie i ma ładny, nie przezroczysty, a mleczny kolor. Na pewno jeszcze napiszę recenzję za jakiś czas, kiedy będę już miała widoczne efekty kuracji tą odżywką. Może i moje paznokcie nie są w opłakanym stanie, bo bardzo o nie dbam, ale naturalnie są niestety bardzo delikatne i łamliwe, co mnie bardzo denerwuje, nie lubię siebie z krótkimi paznokciami.

 Teraz włączę sobie chyba kolejny odcinek serialu (o którym opowiem w osobnej notce, może jeszcze dziś), a kiedy będzie się ładował dokończę czytać naprawdę świetną książkę Camilli Lackberg - 'Kaznodzieja'

Czytał ktoś? Lubicie tę autorkę?

Jeszcze na koniec chciałam Wam pokazać śliczne zdjęcie, które wygrzebałam w otchłani mojego aparatu.

Ona już ze mną nie mieszka, ale była świetną modelką, zawsze fajnie pozowała mi do zdjęć i tęsknię za nią :c

Mamo, jestę artystą!

No siema!
W ostatniej notce wspominałam o dekorowaniu pokoju, czyż nie? No właśnie. Więc mogę już powiedzieć, że wpadłam na pomysł namalowania takich gigantycznych oczu i powieszenia ich na ścianie, ponieważ chciałam, żeby w moim pokoju było coś takiego serio ode mnie, co nadało by mu trochę charakteru. A każdy kto mnie choć trochę zna, wie, że mam fioła na punkcie oczu. To coś co najbardziej w ludziach uwielbiam i na co zwracam uwagę. W każdym razie jedno oko już namalowałam i wygląda to tak:

Teraz jeszcze marzy mi się zrobić drugie i jakąś kobietę. I chyba już wtedy będzie całkiem okej jak dla mnie. A poza tym byłam dzisiaj cały dzień na mieście i zafundowałam sobie kwiatka, żeby mój pokój nie był taki smutny jak jest teraz. Trochę kolorów się przyda X'D

Teraz jest u mnie jakoś cieplej dzięki temu *-*
No i jeszcze chcę się pochwalić książkami które sobie fundnęłam. Nie wiem jeszcze czy fajne, ale zaintrygował mnie opis o ile tak to można w ogóle nazwać i przecudne okładki.

No i to tyle chyba co mam dzisiaj do powiedzenia. Lecę umierać z tęsknoty za jakimś koncertem. Trzymajcie się, mordki!